Tahmini okuma süresi: 2 dakika

Dışkı inkontinansı terimi, tuvalete yapılan ziyaretler arasında istenmeyen dışkı veya dışkı kaybını tanımlamak için kullanılır.

  • Dışkı inkontinansı konusu çok karmaşık, anlaşılması zor ve daraltılması gereken bir konudur. Etiyoloji son derece heterojendir, anamnezde gerekli çeşitli adımlar ve tanı hasta için son derece rahatsızlık verir ve bazı durumlarda bu semptomun hasta için yıkıcı psikososyal etkileri vardır.
  • Bu karmaşıklık nedeniyle, bugüne kadar bilimsel literatürde dışkı inkontinansının tekdüze bir tanımının olmaması ve bu konunun halen bilimsel tartışmanın konusu olması şaşırtıcı değildir.
  • Anorektal kontinansın vücut işlevi, bağırsak içeriğinin doğru zamanda ve yerde alınmasını sağlayan otomatik olarak kontrol edilen, keyfi olarak etkilenen rektum kapatma sistemini tanımlar. Dışkı ve gazları ayırt etme yeteneği de daha geniş anlamda dahildir. Buna göre inkontinans, bu vücut fonksiyonunun patolojik başarısızlığı anlamına gelir.

Epidemiyoloji

  • Dışkı inkontinansı yaygın bir durumdur. Enck’in araştırmalarına göre, Alman nüfusunun% 1.5 ila% 5.3’ünün meydana gelmesi beklenmektedir (Enck, 1991; Yetişkinlerde dışkı inkontinansı üzerine psikolojik ve fizyolojik çalışmalar).
  • Avrupa nüfusunda % 5’lik değer, farklı derecelerde dışkı tutamama sorunu yaşayan yaklaşık 4 milyon kişiye karşılık gelmektedir. Frekans bilgisi, İngiltere ve ABD’deki çalışmalarda bulunanlarla tamamen tutarlıdır.
  • Fekal inkontinans sıklığı yaşla birlikte artar; geriatrik ve psikiyatri hastalarında% 30’a varan fekal inkontinans beklenir (Madoff, 1992 Fekal inkontinans).

Etiyoloji

Fekal inkontinans, kontinans organının çeşitli unsurlarını ve aynı zamanda dışkıyı da etkileyen çok farklı nedenlere sahip olabilir. Herold’a (2001) göre aşağıdaki sınıflandırma yapılabilir:

  • Dışkı kıvamında değişiklik: kronik iltihaplı bağırsak hastalığı, ishal, emilim bozukluğu
  • Bozulmuş kapasite: değiştirilmiş rektal rezervuar (cerrahi), kollajenozlar, rektal tümörler, dış rektal kompresyon
  • Pelvik tabandaki bozukluklar: pelvik taban denervasyon (pudendal nöropati, pelvik taban depresyonu), konjenital hasar (anal atrezi, spina bifida, miyelomeningosel), rektal prolaps
  • Sfinkter bozuklukları: Sfinkter defekti (doğum travması, anorektal cerrahi, impaling yaralanması), sfinkter dejenerasyonu (internus skleroz, hipotrofi), tümör (infiltre rektal karsinom, anal karsinom), lokal inflamasyon (Crohn hastalığı)
  • Bozulmuş duyarlılık: nörolojik nedenler (demans, nöropati, travma, tümör) aşırı akım inkontinansı (koprostaz, enkoprezis, ilaç tedavisi)
  • Kombinasyonlar: ör. Yaş + çoklu doğum + Deszensus + diyabet

Sınıflandırma

  • Dışkı inkontinansının kapsamı ve dolayısıyla hasta üzerinde ağırlaşan psikolojik baskı büyük ölçüde değişebilir. Klinik tabloya göre üç derece arasında bir ayrım yapılır:
    • Derece 1: bağırsak gazı engellenmez
    • Derece 2: Sıvı dışkı tutulmaz
    • Derece 3: normal dışkı tutulmaz
Facebook Yorumları