collum

sinonim: kollum, koll-, kollo-.

Ana Hint-Avrupa dilindeki kwol-o- ‎(“boyun, harfiyen ‘kafayı döndüren’) kelimesinden türeyen kʷékʷlos(“çember, tekerlek) kelimesi Eski Dutch dilinde ve Eski Nors dilindeki hals ‎(boyun) kelimesinin köküdür. Latincedeki collum kelimesi de aynı kökenden gelmiştir ve anlamları:

  1. Boyun, boğaz,
  2. Bitkinin sapından yukarı,
  3. (Sembolik) esaret.
Hal Tekil Çoğul
nominatif collum colla
genitif collī collōrum
datif collō collīs
akusatif collum colla
ablatif collō collīs
vokatif collum colla
Facebook Yorumları

Bir Cevap Yazın